Związek między czynnikiem martwicy guza a postępem choroby u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym ad 6

Fakt ten, w połączeniu ze znaczącymi korelacjami, sugeruje, że TNF-. może być wskaźnikiem postępu choroby u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. To, czy TNF-. bezpośrednio bierze udział w progresji stwardnienia rozsianego, czy tylko odzwierciedla inne podstawowe procesy, jest niejasne. Jednakże TNF-. powoduje poważne uszkodzenia ludzkich komórek śródbłonka29 i wywołuje zespół przeciekania naczyń30, co może mieć wpływ na progresję choroby w stwardnieniu rozsianym. Dane eksperymentalne, patologiczne i obrazowe sugerują, że podstawową cechą zmian w aktywnej stwardnieniu rozsianym jest lokalne uszkodzenie barier śródbłonka, w szczególności bariera krew-mózg.331 32 33 Zasadniczy proces zapalny w tej chorobie zwykle występuje wokół naczyń krwionośnych, z tylko skąpa aktywność zapalna w miąższu mózgu.34 Makrofagi, które są obfite we wszystkich ostrych okołonaczyniowych uszkodzeniach mózgu, 34 są najsilniejszymi producentami TNF-.. Naciek okołonaczyniowy w uszkodzeniach mózgu w stwardnieniu rozsianym zawiera także aktywowane limfocyty, które mogą wytwarzać TNF-.. Nasze odkrycie, że płyn mózgowo-rdzeniowy u pacjentów z przewlekle postępującą stwardnieniem rozsianym miał znacznie wyższe poziomy TNF-a niż odpowiadające próbki surowicy sugerują, że ta cytokina jest uwalniana lokalnie w przedziale dokanałowym. Brak korelacji pomiędzy obecnością pleocytozy i poziomów TNF-. sugeruje, że TNF-. może pochodzić z ośrodkowego układu nerwowego, a nie z komórek płynu mózgowo-rdzeniowego. Wytwarzanie TNF-. przez ośrodkowy układ nerwowy może wynikać z jego uwalniania przez makrofagi i limfocyty T, które są obficie uszkodzone w mózgu na skutek stwardnienia rozsianego, a także przez astrocyty i komórki mikrogleju.35, 36 TNF-. zostało wykryte w astrocytach w tkankach mózgu pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.37 Niepowodzenie w wykrywaniu TNF-. w płynie mózgowo-rdzeniowym pacjentów ze stwardnieniem rozsianym w innym badaniu 38 mogło być spowodowane różnicami w sposobie, w jaki wybrano pacjentów lub niestabilnością TNF- ., jeśli nie jest leczone inhibitorem proteazy. Ponadto zdolność do wykrywania TNF-. zależy od konkretnego zastosowanego testu, ponieważ wykazano, że różne procedury różnią się znacznie pod względem wrażliwości i granic wykrywalności39. Wykazaliśmy znaczący wzrost poziomu TNF-. w płynie mózgowo-rdzeniowym poziom w surowicy został potwierdzony przez ostatnie niezależne badanie.40
Nie stwierdziliśmy korelacji upośledzenia neurologicznego z poziomem TNF-. w surowicy u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Odkrycie to zwiększa możliwość, że dokanałowe stężenia TNF-. są ważniejsze niż ogólnoustrojowe poziomy w postępie klinicznym i być może histologiczna aktywność stwardnienia rozsianego. Ponieważ badanie to było zaślepione, nie byliśmy świadomi klinicznego znaczenia poziomów TNF-. w płynie mózgowo-rdzeniowym podczas okresu obserwacji. W związku z tym wielokrotne pobieranie próbek płynu mózgowo-rdzeniowego nie było uzasadnione etycznie. Jednakże, wskazane są powtarzane pomiary w celu oceny, w jaki sposób zmiany w poziomach TNF-. mogą być skorelowane ze zmianami w trajektorii choroby. Podobnie, dalsze badania będą wymagane w celu wyjaśnienia interakcji TNF-. i innych cytokin, takich jak limfotoksyna, w progresji stwardnienia rozsianego.
Przedstawione tu ustalenia mogą mieć istotne znaczenie prognostyczne i terapeutyczne Test oparty na analizie płynu mózgowo-rdzeniowego, który może przewidzieć progresję stwardnienia rozsianego, można uznać za marker aktywności i miałby duże znaczenie w monitorowaniu wyników. Usunięcie TNF-.41 lub neutralizacja jego działania42, 43 może być korzystne u pacjentów z przewlekle postępującą stwardnieniem rozsianym.
Finansowanie i ujawnianie informacji
Jesteśmy wdzięczni czerwcowi Smalleyowi, który niestrudzenie opracowywał i dołączał komputerowe pliki baz danych, nie mając dostępu do danych klinicznych i patologicznych; Naghatowi Lakdawali w celu przygotowania i zakodowania próbek przy braku informacji klinicznej; do Magenlala Chowhana w celu wykrycia oligoklonalnych pasm IgG; oraz neurologom, którzy pozwolili nam uzyskać dane kliniczne na temat ich pacjentów.
Author Affiliations
Z Zakładu Neurochemii Klinicznej, Instytutu Neurologii, Krajowego Szpitala Neurologii i Neurochirurgii w Londynie (MKS) oraz Katedry Neuro-Psychiatrii, Wolnego Uniwersytetu w Brukseli, Bruksela, Belgia (RH). Prośba o przedruk do Dr. Shariefa w Instytucie Neurologii, National Hospital for Neurology and Neurosurgery, Queen Square, Londyn WC1N 3BG, Wielka Brytania.

[patrz też: nfz lublin przeglądarka skierowań, picie drożdży efekty, levomine ]